Politycy regionu na 78. Zgromadzeniu Ogólnym ONZ

W dniach 19-26 września odbyło się 78. Zgromadzenie Ogólne ONZ. Do siedziby organizacji w Nowym Jorku przybyła większość prezydentów Ameryki Łacińskiej. Przedstawiamy skrótowo wypowiedzi dziewięciu polityków regionu, które naszym zdaniem, są warte największej uwagi. Bez wątpienia na pierwszy plan wysunięto kryzys klimatyczny i migracyjny.

 

Gabriel Boric (Chile)

W swojej przemowie Boric skupił się na jego zdaniem kluczowych problemach zarówno regionu, jak i całego świata – stanie demokracji oraz kryzysie klimatycznym. Zwrócił uwagę na fakt, że choć Chile produkuje tylko 0,24% gazów cieplarnianych, to bardzo odczuwa skutki globalnego ocieplenia, takie jak susza i zanieczyszczenia środowiska. Prezydent opowiedział także o procesie tworzenia nowej konstytucji w Chile i podkreślił wagę wspólnej pracy dla lepszej przyszłości. Jak przekonywał, tylko poprzez współpracę, dialog i szacunek dla odmiennych poglądów można wzmocnić demokrację.

 

Gustavo Petro (Kolumbia)

Petro wspomniał o swojej podróży do Chile z okazji 50. rocznicy zamachu stanu oraz o podróży na Kubę. Co bardzo ważne, w kontekście Kuby, Petro chciał, aby przestać nazywać Kubę państwem wspierającym terroryzm. W swojej wypowiedzi odniósł się także krytycznie do obecnej sytuacji na świecie  – pomimo różnych działań na świecie dalej panuje głód, bieda i toczą się wojny. Odniósł się także do zagrożeń związanych z pogłębiającym się kryzysem klimatycznym. Zaapelował, aby ONZ zorganizowało dwie konferencje – jedną dotyczącą pokoju w Ukrainie a drugą dotyczącą Palestyny, do której odniósł się kilkukrotnie podczas swojej wypowiedzi. Petro odniósł się także do problemów związanych z realizacją Celów Zrównoważonego Rozwoju. 

 

Nayib Bukele (Salwador)

Nayib Bukele stwierdził, że Salwador z jednego z najniebezpieczniejszych państwa świata, stał się jednym z najbezpieczniejszych w Ameryce Łacińskiej. Zachęcał nawet obcokrajowców do sprawdzenia tego “na własnej skórze”. Dodatkowo powiedział, że wiele państw Ameryki Łacińskiej, ale też państw spoza regionu, zastanawia się nad “przepisem na bezpieczeństwo”, prezydent podkreślił, że nie ma jednej drogi do zapewnienia bezpieczeństwa – każde państwo potrzebuje swoich własnych rozwiązań. Bukele bardzo często podkreślał, w różnych słowach, znaczenie suwerenności państwowej. Przywódca tłumaczył również, dlaczego jego pomysł na system więziennictwa (m.in. więzienia) był słuszny. Wskazał również, jak dzięki polityce przez niego prowadzonej, polepszyła się sytuacja związana z bezpieczeństwem, a tym samym jak zmieniło się na lepsze życie codzienne w Salwadorze. 

 

Luiz Inácio Lula da Silva (Brazylia)

Prezydent Lula wygłosił przemówienie, które rozpoczął od wspomnienia sprzed dwudziestu laty, kiedy to po raz pierwszy przemawiał w ONZ. W swojej przemówienie poruszył kwestię Agendy 2030 i Kampanii 17 Celów oraz zwrócił uwagę na wciąż nierozwiązane problemy dot. zrównoważonego rozwoju, klimatu i wylesiania Amazonii, głodu i nierównego podziału światowych zasobów, rasizmu oraz praw kobiet i LGBT+. W dalszej części podkreślił strategiczność rozwoju bloku BRICS oraz tego, jak ważne jest działanie na rzecz pokoju na świecie i demokracji.

 

Alejandro Giammatei (Gwatemala)

W swoim przemówieniu prezydent Giammatei określił inwazję rosyjską na Ukrainę naruszeniem najbardziej podstawowych zasad porządku międzynarodowego i zaapelował do Rosji o natychmiastowe wycofanie wojsk z terytorium Ukrainy, a do ZO – o podjęcie bardziej zdecydowanych niż dotychczas działań. 

Oprócz rosyjskiej inwazji głównymi tematami jego wystąpienia była walka z proliferacją broni atomowej, kryzys na Haiti, wsparcie dla Tajwanu, zmiany klimatyczne, powodujące potężne zniszczenia w regionie, umiędzynarodowienie walki z przemytem narkotyków, w tym silniejsze zwalczanie popytu, walka z procederem handlu ludźmi, bezpieczeństwo żywnościowe oraz ochrona bogactwa i różnorodności kulturowej świata, zagrożonych przez wojny. Na koniec wystąpienia zadeklarował, że demokratycznie przekaże władzę w kraju, nie wymienił jednak swojego następcy z imienia i nazwiska.

 

Laurentino Cortizo (Panama)

Temat przemówienia Laurentina Cortizo stanowiły zmiany klimatyczne oraz związane z nimi konsekwencje, szczególnie rosnący kryzys migracyjny. Prezydent Panamy podkreślił, że jego kraj jest światowym liderem w zakresie ochrony klimatu  – stanowi jeden z siedmiu krajów świata o ujemnej emisji dwutlenku węgla, jest jednak również jednym z piętnastu krajów świata najbardziej narażonych na kryzysy naturalne związane ze zmianą klimatu. W tym roku kraj zmuszony został do przesiedlenia wewnętrznego całej populacji wyspy Gardi Sugdub z powodu drastycznego wzrostu poziomu wody w oceanie. Panama jest również krajem, który silnie odczuwa kryzys migracyjny (przyjmując migrantów przedzierających się przez dżunglę Darién z Kolumbii).  Kryzys ten prezydent określił jako ogromną ludzką tragedię i niezwykłe cierpienie. Zaapelował do krajów ZO o solidarność, zarówno w kwestii zmian klimatu, jak i ich zwalczania, a także w kwestii nieuregulowanych migracji.

 

Santiago Peña (Paragwaj)

Prezydent Paragwaju rozpoczął przemowę od problemów takich jak wysoki poziom nierówności, brak efektywności mechanizmów międzynarodowych i brak zaufania między państwami jaki możemy zauważyć po prawie 8 dekadach istnienia ONZ. Możliwości ONZ ocenił jako słabe i ograniczone w obliczu wydarzeń pandemii i wojny w Ukrainie. Przywołał Paragwaj jako kraj, który nauczył się rozwiązywać konflikty dialogiem, a nie siłą. Podkreślając konieczność zmian mechanizmów ONZ Santiago Peña podał przykład swojej ojczyzny. Najważniejszym punktem przemowy pod względem politycznym była jasna deklaracja poparcia Republiki Chińskiej na  Tajwanie i jego niezależności, poprzez nawołanie do przyjęcia kraju do ONZ. Ostatnim z głównym punktów były kwestie ochrony środowiska, podkreślenie konieczności używania narzędzi, które spełniają standardy ekologiczne. W tym także przywołał przykład Paragwaju i jego konkretne działania na rzecz środowiska. Prezydent wymienił pozytywne działania w kraju, przywołując jego zasoby, ważną rolę gospodarczą i wymieniał pozytywne zmiany w kraju. Peña w przemowie ukazuje rozwój i nową, ważną rolę jaką ma Paragwaj, a także stwierdza, że kraj ma największy potencjał na rozwój, chwali też poziom demokracji. Po historycznych trudnościach wspomina rolę i siłę paragwajskich kobiet. Przemowa kończy się ogłoszeniem gotowości Paragwaju do osiągnięcia wielkości i współpracy z innymi krajami.

 

Luis Abinader (Dominikana)

Prezydent Dominikany zapewnił m.in., że podpisze opracowaną niedawno Convention on the Law of Sea on the conservation and sustainable use of marine biological diversity of areas beyond national jurisdiction. Wspomniał też o swoim poparciu dla funduszu na rzecz państw poszkodowanych zmianami klimatu. Przypomniał też o rozprzestrzenianiu się gronostów (rodzaj glonów) u wybrzeży Karaibów, USA i Meksyku, co pozostaje nie bez znaczenia dla krajów karaibskich, gdzie udział turystyki w gospodarce sięga nawet 75%. 

W kontekście Haiti Abinader  mówił o kryzysie wodnym (kontrolowanie wody przez wąskie grono elit i jej sprzedaż dla małych producentów), który bezpośrednio wpływa na sytuację dominikańskich rolników. Stwierdził, że mimo próśb wystosowanych do władz Haiti o zaprzestanie budowy nielegalnej konstrukcji do gromadzenia wody i o udostępnienie informacji na temat wpływu budowli na środowisko naturalne czy jej beneficjentów nie spotkały się one z odzewem bezsilnego rządu Haiti. W tej sytuacji reprezentant Dominikany poinformował o możliwości zamknięcia granicy, podkreślając jednocześnie, że nie chce konfliktu z mieszkańcami Haiti. Podkreślił, że problem Haiti nie jest już jedynie problemem tego kraju, ale całej społeczności międzynarodowej  – tu wspomniał o działaniach Rady Bezpieczeństwa w zakresie ograniczenia dopływu broni i wsparcia haitańskiej policji.  

 

Luis Lacalle Pou (Urugwaj)

W przemowie Lacalle Pou zwrócił uwagę na rozwój, jaki w ostatnich latach przeżył Urugwaj, jak chociażby znaczne zmniejszenie stopy bezrobocia – najniższej od 18 lat – czy też  przeprowadzenie reform socjalnej i edukacji. Jednocześnie podkreślał pro-ekologiczną politykę swojego kraju, w którym ponad 90% energii pochodzi ze źródeł odnawialnych. Lacalle Pou zasugerował, że państwa członkowskie ONZ powinny nie tylko być karane za niespełnienie określonych wymogów, ale też nagradzane za ich spełnienie. Na koniec podkreślił solidarność Urugwajczyków z Ukraińcami i po raz kolejny skrytykował inwazję Rosji na Ukrainę.

 

 

Autorkami streszczeń są Klaudia Dink, Barbara Midziak, Dorota Burdyszek, Beata Janaszkiewicz, Aldona Greinert i Zuzanna Skurzak z Koła Naukowego Ameryki Łacińskiej i Karaibów UW.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *