O pierwszym laureacie Nagrody Cervantesa z Nikaragui

Nagrodę, nazywaną często “Noblem hiszpańskojęzycznego kręgu kulturowego”, przyznano 16 listopada br. Sergio Ramírezowi. Nigdy wcześniej żaden z nikaraguańskich ani nawet środkowoamerykańskich pisarzy nie otrzymał takiego wyróżnienia.

Werdykt niecałe dwa tygodnie temu ogłosił hiszpański minister edukacji, kultury i sportu, Íñigo Méndez de Vigo. Oprócz niego, obecny był też ubiegłoroczny laureat nagrody, Eduardo Mendoza.

Wyróżnienie przyznano Ramírezowi za dzieła, które, jak podkreślił Darío Villanueva, dyrektor Hiszpańskiej Akademii Królewskiej, charakteryzuje “połączenie narracji, poezji i dokładności obserwatora i aktora”. Zwrócono również uwagę na sposób, w który przemienia “rzeczywistość w dzieło sztuki”, “wyjątkowy kunszt literacki” Ramíreza oraz “wielość gatunków literackich, m.in. opowiadanie, powieść czy felieton”. Ujawniono też, że obrady 10-osobowego jury trwały ponad 3 godziny, a jego członkowie głosowali 7 razy.

Warto wspomnieć, że nie była to pierwsza nagroda, której laureatem został nikaraguański pisarz – wśród wcześniejszych wyróżnień, którymi go uhonorowano, znalazła się m.in. Nagroda im. Carlosa Fuentesa, przyznawana przez Rząd Meksyku. Nagrodzono również powieści jego autorstwa: “Castigo Divino” (Nagroda Dashiella Hammetta, 1990), “Margarita, está linda la mar” (Premio Alfuagara, 1998 i Premio Casa de las Américas, 2000) oraz “Un baile de máscaras” (Nagroda Laure Bataillon dla najlepszej powieści zagranicznej wydanej we Francji).

Oprócz powieści, Ramírez jest również autorem licznych esejów oraz opowiadań. Niestety, jak na razie żaden z jego utworów nie doczekał się tłumaczenia na język polski.

75-letni pisarz nie ogranicza się tylko do działalności literackiej – angażował się też w politykę, m.in. biorąc udział w Rewolucji nikaraguańskiej (mającej na celu obalenie dyktatury Somozy), a doświadczenia ze swoich przeżyć z nią związanych opisał w książce “Adiós muchachos” wydanej w 1999 r. Później sprawował funkcję wicepremiera pierwszego Sandinistowskiego Rządu Daniela Ortegi w latach 1985-1990. Z polityki zrezygnował jednak w 1996 r., żeby móc skupić się już tylko i wyłącznie na pisaniu.

Sam pisarz już kilkukrotnie wypowiedział się od czasu otrzymania nagrody, m.in. podczas Międzynarodowych Targów Książki w Guadalajarze, gdzie promuje swoją najnowszą powieść „Ya nadie llora por mí”. Przyznał, że tak prestiżowe wyróżnienie jest dla niego ogromną motywacją, żeby dalej tworzyć. Podkreślił też, że przyznana mu Nagroda Cervantesa to tak naprawdę nagroda dla całej Nikaragui i Ameryki Środkowej, a on sam wierzy w młode pokolenie pisarzy pochodzących z tego właśnie regionu i liczy na to, że ich dzieła zostaną wreszcie dostrzeżone przez czytelników z całego świata. Ramírez odpowiadał również na pytania dotyczące jego kwietniowego przemówienia podczas uroczystości, na której odbierze nagrodę – z pewnością nie zabraknie w nim nawiązań do Miguela de Cervantesa, Rubéna Darío czy przedstawicieli tzw. boomu latynoamerykańskiego, z którymi czuje się bardzo mocno związany.

Źródło zdjęcia głównego: By Rodrigo Fernandez (Own work) [CC BY-SA 3.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)], via Wikimedia Commons

Źródła:

http://www.bbc.com/mundo/noticias-america-latina-42016454

http://www.eldiario.es/cultura/Sergio-Ramirez-Premio-Cervantes-literatura_0_712178792.html

http://www.lavanguardia.com/cultura/20171116/432904740013/ganador-premio-cervantes-2017-sergio-ramirez.html

https://www.laprensa.com.ni/2017/11/16/cultura/2331770-sergio-ramirez-gana-premio-cervantes-2017

https://alpha.bn.org.pl/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *